Opuszczam Hiszpanię by odwiedzić nieznany dla mnie rejon, Neouvielle. Z Bielsa droga pnie się w górę, w kierunku tunelu. Zanim jednak przekroczę granicę, postanawiam zrobić sobie wycieczkę nad Circo Barrosa. Problem z zaparkowaniem auta. Z początkiem szlaku jest mały parking, na pięć samochodów, ewentualnie można zaparkować na szutrowej drodze, pod górę, aczkolwiek manewrowanie jest trudne (szczególnie zawrócenie). Trasa nad Circo nie sprawia żadnych problemów i zajmuje około godziny. Najtrudniej jest z początku, dalej jest łagodniej pod górę, a odcinkami nawet bez zmiany wysokości. Mijam, pozostałości po jakiś kamieniołomach, a może po kopalniach) złoża rud żelaza, srebra, ołowiu). Są tablice informacyjne, można sobie dokładnie poczytać co tutaj było.

Podjazd pod tunel jest łatwy (od francuskiej strony jest chyba dłuższy). O ile się nie mylę tunel otworzono w 1968 roku. Nie jest długi, 3050m, po stronie hiszpańskiej na wysokości 1664, po francuskiej 1881. Nie jest w najlepszym stanie ale trwa modernizacja.

Kolejny przystanek stacja narciarska Piau Engaly. Specjalnie odbiłem w to miejsce by po pierwsze zobaczyć jaki jest widok a po drugie by ćwiczyć górską jazdę. Podjazd jest kręty, inny niż na Col Tourmalet czy Aspin, nie ma długich prostych odcinków pod górę. Taka raczej serpentynka.

Po zjechaniu z głównej drogi w kierunku Cap Lac de Log Po zaczyna się jazda! Droga wyjątkowo górska. Wąska i mnóstwo zakrętów. Do tego skały zasłaniają i nie widać czy coś nadjeżdża z góry. Akurat była taka pora o której dużo samochodów wracało z nad jeziora Cap Long lub Aubert. No niestety, ci Francuzi nie za specjalnie się przejmowali, jadą środkiem, ścinają zakręty, no masakra. Stresujący podjazd, około 16km, na wysokość 2175m. Widoczek rekompensuje stresik. Było już wieczorową porą więc raczej pusto. Parking nie jest zbyt duży ale tuż obok jest jeszcze sporo miejsca do zaparkowania. Jest też knajpka.

• Zobacz więcej zdjęć