Klasyfikacja trudności szlaków

Trudności szlaków:

Stopień Opis Wymagania
T1
trasa wycieczkowa
Szlak turystyczny przeważnie dobrze oznakowany. Trasa płaska lub lekko nachylona. Buty sportowe wystarczające, orientacja nie stanowi problemu nawet bez mapy.
T2
trasa górska
Szlak z raczej wyraźną ścieżką. Mogą występować bardziej strome odcinki. Buty trekingowe zalecane. Podstawowa umiejętności orientacji w terenie.
T3
trudniejsza trasa górska
Szlak nie zawsze widoczny. Czasem pomoc rąk wymagana. Mogą wsytępować odcinki eksponowany lub z ubezpieczeniami (łańcuchy, liny). Możliwe odcinki z możliwością utraty równowagi. Możliwe piargi i przejścia po rumowiskach skalnych. Buty górskie wymagane, średnia umiejętność orientacji w terenie, doświadczenie w górskich wędrówkach.
T4
trasa wysokogórska (alpejska)
Łatwo zgubić szlak. Korzystanie z pomocy rąk często konieczne dla postępu wędrówki. Odcinki z dużą ekspozycją. Trawersy po stokach trawiastych, z mieszaną skałą. Możliwe łatwe odcinki po lodowcu.W przypadku załamania pogody trudny szybki powrót czy znalezienie kryjówki. Buty górskie z twardszą podeszwą (B,C). Obycie z dużą ekspozycją. Zdolność oceny podłoża i warunków pogodowych
T5
wymagająca trasa wysokogórska (alpejska)
Częste odcinki bez ścieżki. Łatwe odcinki wspinaczkowe i z ekspozycją. Trawersy po zboczach skalistych. Odcinki po firnie i lodowcu. Dobra ocena bezpieczeństwa w poruszaniu się w trudnym terenie, bardzo dobra zdolność orientacji, obycie w używaniu raków, czekana i liny (asekuracja). Doświadczenie w wysokich górach.
T6
trudna trasa wysokogórska (alpejska)
Odcinki wspinaczkowe do II stopnia (PD). Niebezpieczne trawersy po kruchym skalistym podłożu. Duża ekspozycja. Przejścia po lodowcach z ryzykiem upadku. Doskonała zdolność orientacji. Doświadczenie wysokogórskie, znajomość podstawowych technik alpinistycznych.



Odcinki wspinaczkowe:

Trudno jest jednoznacznie ocenić trudności szlaku. Jest wiele różnorakich skal, odnoszących się do wspinaczki skłkowej, hakowej, lodwej itp. We Francji i Hiszpanii do opisu dróg stosuje się tzw. francuską skalę przymiotnikową biorącą pod uwagę długość, zagrożenia obiektywne, konieczność zaangażowania, wysokość, drogę powrotną, techniczne trudności terenu.

Stopień Skała Śnieg/Lodowiec
F Raczej strome podejście niż wspinaczka, duże bloki skalne, okazjonalna pomoc rąk Firn, łatwe przejścia, nachylenie do 20°, brak szczelin
PD łatwa wspinaczka skalna, wąskie granie, Zbocza niezbyt strome, fragmenty do 40°, możliwe szczeliny
AD Konieczna asekuracja, długie, eksponowane, dość trudne fragmenty wspinaczkowe Stoki lodowo-śnieżne długie zwykle przekraczające nachylenie 50°, miejscami konieczna asekuracja z miejsca, dużo szczelin, mała szczelina brzeżna
D Wspinaczka bardzo trudna. Konieczne doświadczenie i sprawność w asekuracji. Długie fragmenty wspinaczkowe wymagające zakładania stanowisk. Bardzo strome zbocza, w większości miejsc konieczna asekuracja ze stanowiska, dużo szczelin, duża szczelina brzeżna
TD Ciągła konieczność zakładania stanowisk. Długa, wymagająca wspinaczka o bardzo wysokich trudnościach Długie strome zbocza, ciągła asekuracja ze stanowiska.
ED Ekstremalnie trudna i długa wspinaczka w ścianie, konieczny ogromny wysiłek i skupienie Bardzo strome i pionowe miejsca, wspinaczka lodowa.
EX Ekstremalnie stroma, częściowo przewieszona wspinaczka w ścianie. Ekstremalna wspinaczka lodowa


© 2011  Edward Krzyżak