Masyw Besiberri

Stanowi zachodnią granicę Parku Narodowego. Znajduje się tutaj sześć spośród siedmiu szczytów powyżej 3000 m występujących w tym rejonie (siódmy Punta Alta oddzielony jest jedną doliną na wschód). Są to: Pic de Comaloforno (3033), Besibberi Sud (3030), Besiberri Nord (3014), Pic Jolis (3003) i Pic Simo (3002) [te dwa szczyty nazywane też są wspólnie Besiberri Mig] oraz Punta Passet (3002).

Pierwsze wejścia na szczyty: na Besiberri Sud - Packle i Dashwood w 1866, na Pic de Comaloforno - H. Brulle, J. Bacillac i ich przewodnik C. Passet 25.07. 1882, Besiberri Nord - J.M. Sansuc (przewodnik), Nils de Barck, H. Spont, M. Spont w sierpniu 1889. Pierwszego przejścia całą granią dokonał w 1926 J. Arlaud.
O ile wejście na Besiberri Sud i Besiberri Mig nie jest specjalnie trudne, doświadczenie z Tatr Wysokich i raki powinny wystarczyć, o tyle na Besiberri Nord i Pic de Comaloforno jest trudniej, w końcówce do pokonania techniczne odcinki.

Trasy wejścia doliną Val de Besiberri:

LP	Wyjście	Szczyt	Trudność	Przewyż.	Czas [h]
1	Conangles	Besiberri Sud	F+	1450 m	5,15
2	Conangles	Comaloforno	PD	1450 m	5,40

Wyruszamy z parking 10 minut od schroniska Conangles. Parking znajduje się około 1 km przez tunelem Vielha (lub za, jadąc z Vielha). Zatrzymuje się także tutaj autobus na trasie do Vielha choć do końca nie wiem czy przystanek jest oficjalny. Idziemy w górę doliną Val de Besiberri, mijamy jezioro Estany Besiberri (1,30h) i dochodzimy do "blaszanego" schroniska (2,30h). Jak na darmowe całkiem przyzwoite, 12 miejsc do spania. Główna trudność trasy to podejście na przełęcz Coll de Abellers (2883, 5h). Podłoże jest mocno kamieniste, małe, średnie, duże kamienie, co tylko chcesz. Maksymalne nachylenie dochodzi w końcówce do 35 stopni. Do tego długo, mniej więcej do końca lipca zalega śnieg (wszystko oczywiście zależy od pogody, ale lepiej być przygotowanym). Z przełęczy wchodzimy na Besiberri Sud (5,15h), po kamieniach, czasem z pomocą rąk ale nie ma technicznych odcinków. Trudniej jest wejść na Comoloforno. Z Besiberri traversujemy zachodnim zboczem, po kamieniach aż do małej brechy (tutaj dochodzi trasa od jeziora Cavallers). Zaczynamy wspinaczkę granią, do pokonania m.in. blok skalny z trudnościami skalnymi rzędu II.

Trasy wejścia przez jeziora Estany Gemena:

LP	Wyjście	Szczyt	Trudność	Przewyż.	Czas [h]
3	Caldes de Boi	Besiberri Sud	F+	1560 m	4,15
4	Caldes de Boi	Comaloforno	PD	1560 m	4,40

Punktem wyjścia jest parking w Caldes de Boi lub ze 300 metrów dalej, tuż za punktem informacyjnym. Bez własnego środka transportu można dostać się porannym autobusem z Pont de Suert do Boi (na pewno odjeżdża około 8, bo sam jechałem). Z Boi jest lokalny transport do Caldes de Boi (rozkład jazdy tutaj). Podejście na przełęcz Coll de Abellers (2883, 4h) jest od tej strony łatwiejsze i bardziej widokowe. Trzeba być jednak przygotowanych na śnieg do końca lipca (raki przydatne). Z przełęczy wchodzimy na oba szczyty jak w trasach 1 i 2.

Trasy wejścia przez Barranc de Riumalo:

LP	Wyjście	Szczyt	Trudność	Przewyż.	Czas [h]
5	Cavallers	Besiberri Sud	F+	1345 m	4,00
6	Cavallers	Comaloforno	PD	1345 m	4,00
7	Cavallers	Besiberri Nord	PD+	1325 m	4,00

Punktem wyjścia jest parking przy zaporze nad jeziorem Cavallers lub schronisko Ventosa y Calvell. W obu przypadkach trzeba najpierw dojść do wypłaszczenia Pletiu Riumalo, znajdującego się za jeziorem (35'). Odbijamy w Barranc de Riumalo, jest drogowskaz na Besiberri. Spokojnie podchodzimy aż mniej więcej do miejsca gdzie zbiegają się strumyki z wodą z wyżej położonych jezior Malavesina i Comaloforno. Jeśli naszym celem jest Besiberri Nord kierujemy się na północny-zachód wzdłuż strumyka do jeziora Malavesina (2,30h) i dalej do darmowego schroniska Besiberri (2760; 3h). Stąd można powędrować przez Brecha Peyta nad Lac de Mar i dalej do schroniska Restanca lub jeśli czujemy się mocny wejść na Besiberri Nord. Wspinaczka zajmuje około godziny, do pokonania odcinki o trudnościach skalnych II i III, potrzebna lina.

Jeśli chcemy wejść na Besiberri Sud lub Comaloforno od zbiegu strumyków kierujemy się na południowy zachód. Wspinamy się mniej więcej wzdłuż strumyka do wyżej położonych jezior, a następnie na małą brechę pomiędzy oba szczytami. Trzeba być przygotowanych na zalegający śnieg, końcówka stroma, raki na nawet czekan przydatny. Od Brechy na Comaloforno tak jak w trasie 2 (trudności skalne II stopnia). Na Besiberri Sud jak w trasie 2 tylko, że w przeciwną stronę.

Na Besiberri Mig (czyli Pic Jolis (3003) i Pic Simo (3002)) zwyczajowo wchodzi się przy okazji wejścia na Besiberri Sud. Zr szczytu schodzimy wschodnim stokiem i trawersujemy do przełęczy Pas de Trescazes (2902). Następnie wspinamy się granią zaliczają oba szczyty. Nie ma jakiś szczególnych trudności technicznych (30' od Trescazes). Zejść można bezpośrednio do schroniska Besiberri (F+) lub wrócić na Pas de Trescazes a następnie zejść nad jezioro Cavallers.

Więcej zdjęć czyli co widać podczas wejścia na szczyt:

• Caldes de Boi (1467) - Estany Gémena - Coll Abellers (2883) - Besiberri Sud (3030)
• Podyskutuj na forum