Carros de Foc

Pod tą nazwą kryje się kilkudniowy szlak od schroniska do schroniska. Jeśli masz wolny tydzień i chcesz rozkoszować się pięknymi widokami, pochodzić dolinami, wdrapać się na kilka wysokich przełęczy, a niekoniecznie szczytów (choć w tym rejonie te przełęcze są prawie jak szczyty) czy po prostu powłóczyć tu i tam, to idealne rozwiązanie. Carros de Foc można zaliczyć nieoficjalnie, we własnym zakresie albo oficjalnie, otrzymując w zamian certyfikat (i chyba jakiś gadżet). Trasa jest ustalona, ale wyruszyć można z dowolnego schroniska wchodzącego w skład tej imprezy. Schroniska są w określonej kolejności i wyznaczone są przełęcze, przez które trzeba przejść. Cała trasa ma około 65 km, a schronisk jest dziewięć. Jest też coś dla twardzieli: co roku pod koniec wakacji odbywają się oficjalne zawody Carros de Foc. Notuje się oficjalne rekordy trasy. W 2007 roku padł nowy: 10h 20minut (!).
Polecam ten szlak bo jest po prostu super! Nie ma specjalnych trudności technicznych, można spokojnie wędrować z plecakiem, dobra kondycja, doświadczenie z Tatr Wysokich, dobra orientacja w terenie i kijki trekingowe to wszystko co potrzeba. Spać można w schroniskach lub w pobliżu, rozbijając namiot na noc.

Profil:

1. Schronisko Restanca (2008) - Cool Crestada (2470) - Schronisko Ventosa i Calvell (2173): czas przejścia około 4-5 godzin. Dwa podejścia, pierwsze do jeziora Estany Cap de Port, drugie na przełęcz (fragmenty po dużych głazach). Z przełęczy do schroniska Ventosa praktycznie cały czas w dół, lecz teren nie opada jednostajnie, kluczymy pomiędzy jeziorkami wąską ścieżką. Przy samym schronisku nie ma dogodnego miejsca do rozbicia namiotu, teren jest nierówny. Dobrze jest upatrzyć sobie jakieś dobre miejsce 5-10 minut przed schroniskiem lub 5-10 w stronę Caldes de Boi

2. Ventosa i Calvell (2173) - Cool Contraix (2748) - Schronisko Estany Llong (1985): czas przejścia około 5-7 godzin. Zaraz za schroniskiem schodzimy trochę w dół, nie jest łatwo, duże głazy do pokonania, sprawność kozicy górskiej przydatna. Do tego trudna orientacja. Generalnie idziemy mając po prawej ręce potok i jezioro. Jeśli nie zmylimy szlaku to dotrzemy do wypłaszczenia, w zależności od pory roku małym lub większym jeziorem, na końcu którego będzie drogowskaz: na lewo Port Colomers, na wprost schronisko Estany Long. Z tego miejsca widać przełęcz Contraix, która jest dokładnie na wprost. Wygląda strasznie! Wspinamy się mozolnie pod górę, wąską ścieżką, wypatrując kopczyków. Od drogowskazu raczej już się nie zgubimy. Dochodzimy do kolejnego wypłaszczenia i następne podejście, już na przełęcz. Najpierw po dużych głazach, później do końca lipca raczej po śniegu. Kończy się śnieg i po piargach, stromo na przełęcz. To jest najwyższy punkt całego szlaku Carros de Foc i najtrudniejsza przełęcz do pokonania. Z przełęczy mijamy jezioro mając go po lewej ręce (zejście z przełęczy też raczej po śniegu) i dalej w dół (dość stromo), doliną Val Contraix do polany z rozwidleniem szlaków. 20 minut pod górkę i dochodzimy do schroniska Estany Llong. Też za bardzo nie ma dogodnego miejsca do rozbicia namiotu, lepiej wcześniej na polance lub za schroniskiem nad jeziorem Estany Llong.

3. Estany Long (1985) - Collado Delluí (2577) - Schronisko Colomina (2414): czas przejścia około 4-6 godzin. Główny szlak od schroniska prowadzi przez przełęcz Portarro do schroniska Mallarfe i dalej nad Sant Maurici. My odbijamy szlakiem na południe w kierunku przełęczy Dalluí. Nie szedłem tędy więc trudno mi napisać jakieś szczegóły, ale na pewno jest tradycyjny zestaw w tym rejonie czyli kamienie, kamyki głazy, problemy z orientacją i mnóstwo jeziorek oraz piękne widoki. Namiot najlepiej rozbić nad jednym z pobliskich jezior.

4. Schronisko Colomina (2414) - Coll Saburo (2665) - Schronisko M.Blanc (2320): czas przejścia około 3-4 godziny. Od schroniska mijamy dwa duże jeziora i podchodzimy na Pas de Os, trochę stromo. Omijamy jezioro i następne podejście, po kamykach i piargach na przełęcz Saburo. Dalej w dół, kilka jezior po drodze i dochodzimy do schroniska M. Blanc nad jeziorem Tort. Praktycznie jeśli nie planujemy nocować w schronisku, możemy rozbić namiot gdzieś w okolicy jeziora Llastra (w 2/3 drogi od przełęczy Saburo do schroniska), bo i tak do tego miejsca trzeba będzie się wrócić by dość na przełęcz Monestero.

5. Schronisko M.Blanc (2320) - Coll Monestero (2715) - Schronisko Mallafre (1930): czas przejścia około 4-6 godzin. Od jeziora Llastra miej więcej na pn.-zach. ścieżką dochodzimy nad jezioro Peguera. Mijamy jezioro i rozpoczynamy podejście na przełęcz Monestero. Podejście nie jest zbyt trudne, trudniej jest zejść na drugą stronę. Jest bardziej stromo i podłoże piargowe. Może też być śnieg tu i tam. Wypatrujemy kopczyki i docieramy do wypłaszczenia La Girada Gran. Znowu dość stromo w dół i jesteśmy nad jeziorem Monestero. Dalej już bardziej łagodnie aż do Schroniska Mallafre. Jeśli nie planujemy nocować w schronisku trzeba podjąc decyzję. Teren przy schronisku i dalej nad jeziorem Sant Maurici do następnego schroniska Amitges jest w całym Parku Narodowym najbardziej monitorowany przez strażników (jeśli gdziekolwiek są to właśnie tutaj) a oficjalnie nie za bardzo można się rozbijać na dziko. Więc albo idziemy aż do schroniska Amitges i za schroniskiem szukamy dogodnego miejsca lub za jeziorem Monastero w drodze do Mallafre bedzie dość duże wypłaszczenia (teren może być podmokły ale pewnie coś się znajdzie).

6. Mallafre (1930) - Sant Maurici - Schronisko Amitges (2370): czas przejścia około 1-2 godziny. Nie ma trudności, piękne jezioro Sant Maurici, trochę pod górę i następne jezioro Ratera, szeroką kamienistą drogą pod górę do schroniska Amitges. W pobliżu dwa jeziora, jak dobrze poszukamy na pewno znajdzie się dogodne miejsce do rozbicia na noc namiotu.

7. Schronisko Amitges (2370) - Port Ratera Colomers (2590) - Schronisko Saboredo (2298): czas przejścia około 2-3 godziny. Od schroniska kluczymy między jeziorami i podchodzimy na małe wypłaszczenie nad jeziorami. Trawersujemy praktycznie do jeziora Port de Ratera i 15 minut pod górkę na Port de Ratera Colomers (lub Port Ratera de Espot). Właściwie to jest to duże wypłaszczenie skąd rozchodzą się szlaki do schroniska Colomers lub Saboredo. Do schroniska w dół, kilka jezior po drodze. Moim skromnym zdaniem można sobie darować ten odcinek i od razu zejść Gr 11 do schroniska Colomers. Przy schronisku Saboredo trudno rozbić namiot, ale kawałek przed jest dogodny teren.

8. Schronisko Saboredo (2298) - Cool Sendrosa (2451) - Schronisko Colomers (2130): czas przejścia około 2,5-3,5 godziny. Trudno mi powiedzieć bo nie szedłem przez przełęcz Sendrosa. Za to szedłem bezpośrednio z Port de Colomers. Kilka jezior po drodze, samo zejście jest trochę strome a dalej łagodnie w doł. Jak zwykle namiot lepiej rozbić przed lub za Colomers, bo schronisko jest położone nad zaporą.

9. Schronisko Colomers (2130) - Port Caldes (2567) - Schronisko Restanca (2008): czas przejścia około 3,5-4,5 godziny. Fajny odcinek trekingowy, dobra kondycja mile widziana. Od schroniska mozolnie pod górę szlakiem Gr11 czyli raczej nie powinniśmy się zgubić. O ile dobrze pamiętam najpierw pierwsze podejście, małe wypłaszczenie i następne, krótkie na Port de Caldes. Nie ma piargów, ścieżka i trawka. Schodzimy nad jeziorko i następne podejście, w dół nad jezioro Monges, 2 minuty pod górę i jesteśmy na przełęczy Crestada. Dalej w dół, wypłaszczenie z jeziorem, dalej w dół i dochodzimy do schroniska Restanca. Jeśli planujemy nocleg pod namiotem to najlepiej na wypłaszczeniu z jeziorem po zejściu z przełęczy Crestada (stąd do Restanca jest około 30 minut zejścia).