W Pirenejach znajduje się 212 szczytów o wysokości ponad 3000m n.p.m. (129 głównych wierzchołków i 83 poboczne). Z dziesięciu najwyższych szczytów siedem znajduje się praktycznie na jednej grani. Pojęcie Korona Pirenejów jest oczywiście umowne. Długo zastanawiałem się które szczyty wybrać. Pierwotny pomysł oparty był na podziale zaczerpniętym z książki "Pirineos guia de los 3000m" Luis Alejos. Autor przydzielił wszystkie trzytysięczniki do 11 ugrupowań. Biorąc ich najwyższy wierzchołek mamy koronę składającą się z 11 szczytów. Jednak jest jeszcze wiele inny pięknych masywów ze szczytami, które nie przekraczają 3000m. Nie mogłem ich pominąć. Z drugiej strony nie chciałem wydłużać listy w nieskończoność więc zawęziłem obszar do wysokich Pirenejów, które dla mnie rozciągają się od zachodniej granicy Andory do okolic przełęczy Col Somport. Ostatecznie Moja Korona Pirenejów liczy 21 wierzchołków. Od wschodu na zachód wygląda to tak:

• Sektor Certascan - Pica Estats: Pica d'Estats (3143) - opis
  
  
• Sektor ......: Mont Valier (2838) - opis
  
  
• Sektor Sant Maurici: Gran Encantat (2745) - opis
  
  
• Sektor Aigüestortes: Punta Alta (3014) - opis
  
  
• Masyw Besiberri: Pic de Comaloforno (3033) - opis
  
  
• Masyw Maladeta: Pico de Aneto (3404) - opis
  
  
• Masyw Posets - Eriste: Posets (3375) - opis
  
  
• Masyw Perdiguero - Gourgs Blancs: Pico Perdiguero (3222) - opis
  
  
• Sektor Bachimala - Culfreda: Gran Bachimala (3177) - opis
  
  
• Sektor Neouvielle - Pic Long: Pic Long (3192) - opis
  
  
• Sektor La Munia - Troumousse: La Munia (3133) - opis
  
  
• Sektor Ordesa: Monte Perdido (3355) - opis
  
  
• Masyw Vignemale: Gran Vignemale (3298) - opis
  
  
• Sektor Panticosa: Picos Infierno (3073-3082-3076) - opis
  
  
• Masyw Balaitous: Balaitous (3144) - opis
  
  
• Sektor Ossau: Pic du Midi Ossau (2885) - opis